Poslednjih nekoliko godina u razvoju je seoski turizam. U nekoliko sokobanjskih sela adaptirani su stari i izgrađeni novi smeštajni kapaciteti koji turistima omogućavaju potpun komfor. Međutim, sadržaji koji se nude sve više privlače i strance. Pored etno ishrane tu su mnogi događaji, kao npr. seoska okupljanja odnosno posela koja se organizuju kako bi se očuvala i u što boljem svetlu prikazala tradicija. Sela koja se ovim bave su Resnik, Trubarevac, Žučkovac, Šarbanovac, Jošanica i Vrmdža.

U sokobanjskim selima brižno se neguje tradicija i stari običaji, čuvaju se od zaborava narodne igre i pesme, stari zanati i narodna nošnja, pripremaju jela po starim receptima, a sve to turisti mogu da vide i ponešto nauče. Boravak u netaknutoj prirodi, čist vazduh, planinski izvori i potoci, kuće uređene u etno stilu, privlače sve veći broj turista u sokobanjska sela.

Pored odmora i rekreacije, turisti imaju mogućnosti i da učestvuju u spremanju starih jela, na tradicionalan način, da uče stare zanate, pa i da pomažu u izvođenju seoskih radova i spremanju zimnice, što za mnoge turiste iz urbanih sredina predstavlja pravu atrakciju. Jedno od najatraktivnijih sela, koje iz godine u godinu privlači sve veći broj turista je selo Vrmdža.

Kada prođete kroz selo Trgovište, zađete u atar Vrmdže, jednog od starih i mnogoljudnijih sela sokobanjske opštine,na planini RTANJ, počnete da se penjete između mozaika zatalasanih njiva. Na brdu, iznad njiva i nekoliko kuća, među borovima se nazire Crkva svete Trojice. A kada asvaltnim putem stignete u selo ugledaćete, okruženu kućama, visoku stenu poput štita.

Prvi put se naselje Vrmdža pominje u pisanim dokumentima u 3. veku. U središtu sela dominira Latin - grad, rimsko utvrđenje za odbranu carskog druma koji je vodio za Bliski i Srednji Istok.

U 6. veku grad je dograđivan kako bi se Vizantija branila od najezde slovenskih plemena.

Grad se, kasnije, pominje u 14. veku kao utvrđeno stanište bogatih vlastelina, koji su, u to vreme, trgovali sa trgovcima iz Dubrovnika.
Vrmdža se pominje i u turskim knjigama poreskih obveznika.

Ostala su dva zida starog utvrđenja i mnoge tajne. Seljaci svedoče da su nalazili široke rimske cigle sa brojevima, delove kopalja, strelice, kovani bakarni novac, ljudske kosti. Sa Latinskog grada danas puca vidik na obrađene njive, na voćnjake, na reku sa vijugavim redom vrba i topola, na susedna sela, na vrmdžanske kuće sa crvenim krovovima i na moćnu planinu Rtanj.

Za sada nekoliko desetina  lepo uređenih domaćinstava (Radivojevića, Nikolića, Milosavljevića, Kovanovića...) odlučilo se i za bavljenje seoskim turizmom. Gostiju ima iz svih krajeva, a stanodavci im nude domaću hranu, kravlje, ovčje i kozje mleko, kačkavalj, rtanjski čaj, rtanjsko jagnje i jare u crepulji...Njih 40 tak koji su iz drugih delova Srbije, pa čak i inostranstva, su kupili ovde kuće i započeli posao seoskog turizma, pa je na etno mapi Srbije ovo mesto jedno od najpopularnijih. 

.Vrmdža je napravila odličan internet sajt sa sloganom „Izvor zdravlja i lepote“. Vrmdžani pozivaju u goste, asfaltiraju puteve, prave biciklističke staze, uvode priključke za savremene komunikacije, pozivaju investitore. Info: www.vrmdza.org.rs