Ramaća je šumadijsko selo smešteno na istočnim obroncima planine Rudnik, u blizini Ramaćkih visova (813 mnv). Takav geografski položaj pruža idealne uslove za razvoj seoskog turizma, planinarskog sporta i paraglajdinga.
Selo krasi crkva Svetog Nikole ili Kumanica iz XIII-XIV veka sagrađena u raškom stilu.
Ramaća je rodno mesto Sime Milosavljevića Paštrmca, upravnika dvora kneza Miloša Obrenovića u vreme kada je Kragujevac bio prestonica.
Selo se služi samo živom vodom, jer bunara-izvora ima u izobilju i sa dosta vode. Od svih najjači su i najglavniji: Bunar (ozidana česma) u Paštrmi; Porodinac u istoimenom kraju; Česma (ozidana) u Žabljaku; Česma u Potočarima; Studenac, Tominac i Školska Česma u Komatinama.
Ni seoski Potok ni Paštrmski Potok ne plave seoka polja, jer su siromašni vodom i teku dosta dubokim jarugama.
foto: Zoran Petrović
Ramaćani pričaju da je njihovo selo dobilo ime otuda, što su Turci držali jednom prilikom skup o ramazanu kod vodenice prekaje. Od reči „ramazan“ postalo je, kako kažu, ime Ramaća ali se ne isključuje mogućnost da je ovo objašnjenje izmišljeno.
Porodinac je nazvan po jednoj buli, koja se u vreme osnivanja porodila; Paštrma – po istoimenom selu u Crnoj Gori iz koga su došli Paštrmci; u Žabljaku je oduvek bila poveća bara puna žaba; naziv Komatine su donela za sobom Jakovljevići došavši iz užičkog sela Komodina i Potočari zbog toga što su na potoku.
Zima u Ramaći, foto:V.Lazović
