U jugoistočnom delu panonske nizije, u Banatu, nalazi se najveća evropska kontinentalna peščara koja obuhvata blizu 35.000 hektara površine.
Elipsastog je oblika i orijentisana je u pravcu jugoistok-severozapad. Nastala je tokom ledenog doba od moćnih naslaga eolskog silikatno-karbonatnog peska. U savremenom periodu vetar Košava oblikovao je izražen dinski reljef, čije su nadmorske visine između 70 i 200 metara. Umereno kontinentalna klima, odsustvo površinskih vodotokova i peščana zemljišta uslovila su osobene životne zajednice, koje su izdvojene u posebnu biljno-geografsku oblast Deliblaticum.
Zbog svojih specifičnosti nazvana je „Evropska Sahara". Stanište je velikog broja biljnih i životinjskih vrsta, posebno ptica i plemenite divljači: jelena i srne, a poznata je i po tome što u njoj već vekovima živi banatski vuk. Jedinstvenost područja Deliblatske peščare privlači ljubitelje prirode, eko-istraživače, ribolovce i lovce.Parkovski uređeno uzvišenje najlepšeg i najpitomijeg dela specijalnog prirodnog rezervata je vazdušna banja Devojački Bunar. Danas je Deliblatska peščara zaštićena kao specijalni prirodni rezervat. Zahvaljujući posebnim prirodnim i klimatskim uslovima, iako na nadmorskoj visini od svega 200 metara, klima Deliblatske Peščare je slična planinskoj. Deliblatska peščara je retko naseljena, sa svega par sela koja se nalaze na obodu Parka Prirode. Područje Deliblatske peščare je na preliminarnom spisku Svetskog nasleđa pod zaštitom UNESCO.
Nevezani pesak Deliblatske peščare je nekada bio izuzetan problem, jer se pod dejstvom košave razvejavao širokim prostorima Panonske nizije. Plansko pošumljavanje od vremena Marije Terezije je doprinelo bogatoj vegetaciji koja je povezala mase živog peska. Deliblatska peščara je duga 35km, a široka od 9 do 12 km. U njenim granicama se nalaze 2 stroga rezervata, 16 rezervata genetskog fonda i 6 spomenika prirode. Po poreklu Deliblatska peščara je jedinstvena u Panonskoj niziji, a njen karakterističan dinski reljef ne sreće se, tako izražen, nigde u ovom delu Evrope.
