Manastirska crkva je posvećena Arhanđelima, Gavrilu i Mihailu.
Prema predanju, manastir je krajem 12. veka, osnovao neki vlastelin Priva. Po osnivaču je manastir i ime dobio.Drugo predanje osnivanja manastira vezuje za despotsku porodicu Branković i kraj 15. veka. Po ugledu na crkvu manastira Novo Hopovo podignuta je, na mestu stare, nova crkva izmedju 1741. i 1760.Stari ikonostas zamenjen je baroknim koji je slikao Teodor Kračun 1776. U Drugom svetskom ratu, manastirski kompleks teško je stradao.Delovi ikonostasa su sačuvani, a manastirski kompleks obnovljen.
Interesantno je da se Privina glava pominje 1.566. godine u turskim katastarskim tefterima po visokom porezu, kao i u jednom rukopisu iz 1.607. godine, na osnovu koga se vidi da su manastir Kovilj osnovali, na svom imanju, monasi iz Privine glave.
Posle Karlovačkog mira 1.699. godine, u ratu postradali manastir sporo je obnavljan. Na temeljima blatom i ciglom zidane male crkvz, počela je, po ugledu na manastir Novo Hopozo, 1741. godine izgradnja današnjeg hrama. Pored naroda, kao ktitor je zabeležen gospodin Sima Vuković iz Šarengrada, osveštao ga je mitropolit Pavle Nenadović, posvetivši ga Saboru svetih arhangela Mihaila i Gavrila. Pred početak Drugog svetskog rata manastir je imao skoro 1.000 jutara zemlje, dve vodenice, gostionicu...
Nedeljom i praznicima stotine, pa i hiljade vernika dolazi u ovu svetinju nedaleko od Šida da kod duhovnika Gavrila potraži spas za svoju muku. Mnogo je onih koji pričaju i svedoče o "čudima" koja su se ovde dogodila.
Kako da dođete do manastira: Do Šida najbrže se stiže auto-putem , a dalje put vodi ka srednjevekovnom gradu Barkasovu. Idući dalje putem za Ilok u selu Bikić Do odvaja se na desnu stranu put za Privinu glavu. Od raskrsnice puteva do manastira ima oko dva kilometra, odnosno od Beograda oko 125 kilometara.
Početak "čuda"
Leto 1990. godine. Rat je na pragu.Oko deset sati uveče u dvorištu naspram oltara sedeli su igumanija Sofija, otac Gavrilo, monahinja Nina, nekoliko civila i dva oficira. Iznenada se pojavila svetlost osvetljavajući prostor između konaka i crkve, a onda je nastavila da se kreće ka manastirskoj kapiji. Kada je svetlost nestala, na nebu se pojavila zvezda repatica isijavajući put manastira jaku svetlost. Bila je to najava "čuda" koja će se u nadolazećim godinama zbiti u ovoj svetinji.
