Nalazi u ataru sela Selačke, 26 km od Zaječara. Smešten je u dolini Selačke reke na jednoj zaravni usečenoj u severnoj strani planine Manastirska Glama ispod visova Janošica (992m), Vetren (500m) i Treska (1025m). U blizini manastira se nalaze tri pećine. Posvećen je rođenju Presvete Bogorodice.
Podaci o nastanku Bogorodičinog manastira, kako Suvodol često nazivaju, veoma su skromni: zna se da je nastao još u 11. veku, između 1004. i 1008. godine, kada je Vizantija osvojila vidinsku oblast. O tom vremenu govore zapisi putopisca Sopiensa don Šopa, a i neki sačuvani spomenici. Već krajem istog veka crkvu su srušili Kumani, a njenom zatiranju doprinela su i neka druga lutajuća plemena.
Prema predanju, crkvu je obnovio kralj Milutin, da bi konačni oblik dobila u vreme kneza Lazara. O tom periodu nema pisanih podataka. Sačuvan je samo Marinkov jevanđelistar, s kraja 14. veka, koji je sa još nekoliko dokumenata poklonjen Srpskoj kraljevskoj akademiji. I o kasnijim periodima podaci su veoma skromni. Ostao je zapis Josifa Pančića - koji je sa svojim licejcima boravio u Suvodolu 1863. godine — da je manastir obnovljen u potpunosti i crkva živopisana 1645. godine. Sve arhive ovog manastira uništene su u ratovima: stara za vreme srpsko-turskog, a nova u vreme sukoba sa Bugarima.
Na mestu gde je bila stara crkva podignuta je nova, osvećena 1869. godine. Tom prilikom, prema svedočenju učesnika ovog čina, episkop Evgenije ugradio je u oltar delić moštiju svetog Pantelejmona, pa se od tada govori o isceliteljskoj moći ovog mesta, a posebno "svete vode", koja i danas teče iz česme, u porti manastira. Narod govori da ova voda pomaže obolelima "od stra', od živci, padajuću boles', od glavobolje i tuberkuloze, a dobra je i za vid".
Stara crkva je bila građena u vizantijskom stilu, u obliku krsta, a nova je jednokupolna građevina pravougaone osnove. Unutrašnjost manastira ukrašavaju freske novijeg datuma, ikonostas izveden u stilu neoklasicizma i ikone iz druge polovine 19. veka koje imaju visok umetnički kvalitet.
Okolina manastira je izuzetno atraktivna.
Autor: Vuksan Cerović
