Kuvarice / Dozidnice, komad platna sa iscrtanim prizorima svakodnevnice i pratećim poučnim ili šaljivim tekstom, nekada su se kupovale na pijacama. Domaćice bi potom po crtežu izvezle konac i kuvaricu okačile iznad šporeta ili peći kako bi zaštitile zid i oplemenile prostoriju.

Pojam dozidnica-kuvarica se u inventarnim knjigama Etnološkog odeljenja prvi put pojavljuje 1974. godine i odnosi se na platno pravougaonog oblika sa izveženim idiličnim ornamentom.
Promene društvenog uređenja i položaja pojedinaca u društvu su dovele i do promena u kulturi življenja. Tadašnjoj porodici postalo je važnije ono što je praktično i jeftino, tako da su u prvi plan izbili proizvodi domaće tekstilne radinosti kao što su tableti, trake za police, stolnjaci i dozidnice.

Na njima su  brojni motivi iz seoskog života (trava, cveće i domaće životinje), iz kuhinjskog ambijenta (štednjak i posude u kojima se kuva hrana i besprekorno čista domaćica), kao i motivi sa higijenskim priborom i prigodnim savetodavnim natpisom.

Papirni šabloni ili već odštampani motivi na platnu nabavljani su na vašarima ili u specijalizovanim radionicama za štampanje šablona i platna, kao i putem modnih časopisa i albuma za ručni rad. U tadašnjim časopisima je detaljno opisivana kompozicija ornamenata i preporučivana vezilažka tehnika, boja konca, vrsta i kvalitet platna.
Dozidnica se, bez obzira na ornament i natpis, uklapala u tadašnji kuhinjski enterijer, štiteći i ukrašavajući zid. Istovremeno, ona je imala i određenu prosvetiteljsku ulogu u porodici.

Postojanje dozidnica potvrđuje težnje tadašnjeg stanovništva za čistijom kuhinjom i ukućanima, blagostanjem u porodici i srećnijim životom.