Manastir Stara Pavlica nalazi se na stenovitom brežuljku desne obale reke Ibar u neposrednoj blizini Nove Pavlice. Prošlost ovog spomenika je malo poznata. Nije utvrđeno kada je nastao ni ko je bio ktitor. Postoje pretpostavke da je podignut krajem IX ili početkom X veka na šta ukazuje činjenica da je posvećen Svetom apostolu Pavlu.
U istorijskim izvorima prvi put se pominje u XII veku u jednoj darovnoj povelji Stefana Prvovenčanog. Pavlica je bila muški manastir. Po arhitektonsko-prostornoj i konstruktivnoj koncepciji Stara Pavlica je jedinstven hram u Srbiji. Ne postoje sačuvani objekti koji bi joj mogli biti uzor i na osnovu kojih bi se utvrdilo vreme nastanka. Danas je očuvan samo deo prvobitne, dosta složene građevine. Crkva je nekada u celini bila ukrašena freskama, očuvani su samo fragmenti dva sloja živopisa. Vidljivi su delovi jevanđelista, stojeće figure svetitelja, ostaci Raspeća na severnom zidu, zatim delovi nerukotvorenog lika Hristovog. Slikane na plavoj pozadini, sa crvenim bordurama, mlađe freske potiču iz sredine XIII veka.
